De brug

Er waren eens twee broers die naast elkaar woonden in twee aangrenzende boerderijen. Ze hadden, na 40 jaar, voor het eerst in hun leven ruzie met elkaar. Alle jaren daarvoor hadden ze altijd alles gedeeld. Ze deelden altijd al het werk dat er op de boerderijen gedaan moest worden. Ook de machines voor het land, de goederen en zelfs de winst die ze maakten werd altijd eerlijk gedeeld. Maar door een klein misverstand hadden de broers ruzie gekregen en was samenwerken niet meer mogelijk. Na veel boze woorden naar elkaar, was het nu al weken stil. De broers spraken niet meer met elkaar. Op een ochtend belde er iemand aan bij het huis van de oudste broer. Toen de broer opendeed, stond er een ​​man met een gereedschapskist van een timmerman voor de deur. 'Ik ben op zoek naar werk voor een paar dagen', zei hij. 'Misschien heeft u hier en daar een paar kleine klusjes voor mij waar ik mee kan helpen?' De oudste broer dacht na en zei: 'Ja, ik heb wel werk voor jou! Kijk daar, aan de andere kant van dat water woont mijn jongere broer. Ik heb een enorme ruzie met hem en we kunnen niet meer goed met elkaar opschieten. Vorige week heeft hij die brede sloot tussen onze boerderijen laten graven en ik weet zeker dat hij dat gedaan heeft om mij te irriteren en te pesten. Ik wil dat je iets bouwt, waardoor ik geen last meer van hem heb.’ De timmerman zei: 'Ik denk dat ik de situatie begrijp en zal mijn werk goed doen, zodat u tevreden bent.' De oudste broer hielp de timmerman met het klaarleggen van wat materialen en vertrok toen naar de stad voor wat boodschappen. De timmerman ging hard aan het werk en begon direct met opmeten, zagen en timmeren. Bij zonsondergang, toen de oudste broer terugkeerde, had de timmerman zijn werk afgerond. Toen de oudste broer ging kijken wat de timmerman gemaakt had, werden zijn ogen heel groot en zijn mond viel open van verbazing. Dit was niet wat hij zelf in gedachte had om geen last meer te hebben van zijn jongere broer. De timmerman had namelijk een brug over de sloot gemaakt! De brug was werkelijk prachtig, zeer vakkundig gemaakt en met prachtige leuningen. Tot zijn verbazing kwam zijn jongere broer hem over de brug tegemoetlopen met een grote glimlach en de armen wijd open gespreid om hem te omarmen. 'Jij bent pas een echte broer en beste vriend', zei de jongste broer. 'Dat jij dit hebt laten bouwen na alles wat ik je heb aangedaan. Jij hebt aangetoond dat onze familieband niet verbroken mag worden! Ik wil je mijn oprechte excuses aanbieden voor mijn onvolwassen gedrag.' De timmerman zocht zijn gereedschapskist bij elkaar en wilde juist vertrekken, toen de oudste broer hem aansprak. 'Ik zou graag willen dat je blijft. Ik heb veel andere projecten voor je', zei de oudste broer.

'Ik zou graag blijven,' zei de timmerman, 'maar ik moet nog veel meer bruggen bouwen!'

Ter overdenking:
Het is geen schande om een fout te accepteren of elkaar te vergeven. We moeten vriendelijk en nederig zijn. Door samen te blijven en te werken als een familie, als vrienden en mensen, kunnen we veel meer bereiken. Niet een afscheiding, sloot of muur, maar de bruggen die ons verbinden maken ons groots. Wij mensen moeten geen muren metselen, maar bruggen bouwen. De smartphone kan hierin een grote rol spelen. Het geeft ons de mogelijkheid om alle mensen met elkaar te verbinden. Alleen moet de brug nog gebouwd worden.