De wijze oude uil

Verhaal over luisteren, aandacht en begrip in de klas

Dit verhaal is onderdeel van de serie Dierenwijsheid in de klas – 12 lessen over gedrag, zelfvertrouwen en samenwerken

In deze serie leren leerlingen hoe zij beter naar elkaar luisteren en elkaar begrijpen.

→ Bekijk de hele serie Dierenwijsheid in de klas
→ Bekijk alle wijsheidsverhalen

Hoog in een oude eik zat de wijze oude uil. Hij zei niets… maar hij luisterde altijd.

Op een zonnige middag kwam een kalfje onder de boom liggen.
“Uil, waarom mag ik eigenlijk nooit de wei op? Ik lig hier maar te wachten…”

De uil keek naar beneden, knipperde langzaam met zijn ogen… maar zei niets.
“Jij bent vast heel wijs,” mompelde het kalfje.

Even later kwam een hondje.
“Ik wil zo graag rennen en spelen, maar ik moet altijd wachten tot iemand met me meegaat.”

De uil draaide zijn kop een beetje… maar bleef stil.
“Jij bent zo wijs,” fluisterde het hondje.

Daarna kwam een bij.
“Ik vind steeds minder bloemen… hoe moeten we nog honing maken?”

De uil keek haar vriendelijk aan… maar zei niets.
“Jij bent zo wijs,” zoemde de bij.

 

Na de bij kwam een biggetje langzaam aangelopen.
Hij keek verdrietig omhoog.

“Uil… alles wordt duurder. Het voer, het stro… ik begrijp het niet. Hoe moet dat verder?”

De uil keek hem vriendelijk aan… maar zei niets.
“Jij bent zo wijs,” mompelde het biggetje zacht.

Toen kwam een kikker.
“Het water in de vijver wordt warmer… het voelt niet meer fijn.”

De uil sloot even zijn ogen en luisterde.
“Jij bent zo wijs,” kwaakte de kikker.

Als laatste kwam een muisje met een mobieltje in zijn pootjes.
“En het wifi in het bos is ook nog eens slecht!”

De uil keek hem rustig aan… maar zei opnieuw niets.
“Jij bent zo slim en wijs,” piepte het muisje.

Toen de zon onderging, zaten ze allemaal samen onder de boom.
“Hij zegt nooit iets,” zei het kalfje.
“Maar hij luistert,” zei het hondje.
“En dat is eigenlijk heel bijzonder,” zei de bij.
“Hij begrijpt ons, zonder iets te zeggen,” zei het biggetje.
“Dat maakt hem zo wijs,” zei de kikker.
“Zo wil ik ook zijn,” zei het muisje zacht.

Hoog in de boom knipperde de uil nog één keer langzaam met zijn ogen.

En iedereen begreep: Echte wijsheid begint met goed luisteren.

Nadenkertje
Soms helpt luisteren meer dan praten. Wie goed luistert, begrijpt anderen beter –en wordt er zelf
wijzer van. In een groep is luisteren net zo belangrijk als praten.

In gesprek met de klas

Gebruik dit verhaal om te praten over luisteren:

– Waarom zei de uil niets terug?
– Wanneer luister jij goed naar iemand?
– Wat gebeurt er als je niet goed luistert?
– Hoe voel je je als iemand echt naar je luistert?
– Wat kun jij doen om beter te luisteren in de klas?

→ Bekijk alle Lesmaterialen bij Dierenwijsheid in de klas