De vlinder die iets kleins deed

Verhaal over vriendelijkheid en kleine gebaren in de klas

Een warm en herkenbaar verhaal voor in de klas over vriendelijkheid en kleine gebaren. Leerlingen ontdekken dat je niet groot of sterk hoeft te zijn om iets te betekenen voor een ander. Ideaal om samen te praten over aandacht hebben voor elkaar en een positieve sfeer in de klas.

Onderdeel van de serie Dierenwijsheid in de klas

Dit verhaal is onderdeel van de lessenserie
Dierenwijsheid in de klas – 12 lessen over gedrag, motivatie en samenwerken

In deze serie leren leerlingen hoe woorden en gedrag invloed hebben op jezelf én op anderen.

→ Bekijk de hele serie Dierenwijsheid in de klas
→ Bekijk alle wijsheidsverhalen

Op een warme dag vloog een kleine vlinder door het bos. Ze zag een egel die verdrietig onder een struik zat.  “Wat is er?” vroeg de vlinder zacht. “Ik voel me alleen,” zei de egel. “Niemand ziet mij staan.” De vlinder dacht even na. Ze was klein en wist niet goed wat ze kon doen. Ze kon de egel niet optillen, niet beschermen, niet helpen zoals grote dieren dat konden.

Niet veel later kwam er ook een vogel bij, en nog een dier. Langzaam werd het steeds gezelliger onder de struik. De egel keek om zich heen en zei zacht: “Ik voel me niet meer alleen.”

De vlinder glimlachte. Ze had niets groots gedaan. Maar toch had ze alles veranderd.

Nadenkertje

Soms lijkt een klein gebaar niet zo belangrijk. Maar voor iemand anders kan het precies zijn wat nodig is. Met iets kleins kun jij een groot verschil maken.

In gesprek met de klas

Gebruik dit verhaal om te praten over motivatie en invloed:

– Wat deed de vlinder precies?
– Was dat iets groots of iets kleins?
– Wat veranderde er voor de egel?
– Wanneer kun jij iets kleins doen voor iemand?
– Wat gebeurt er als iedereen kleine dingen doet?