My selfie en mijn smartphone

 

Inleiding
We krijgen zoveel voorbeelden over hoe te leven.
Welk voorbeeld volg je?
Of bepaal jij zelf hoe te leven?
Dan zal ik je nu mijn verhaal vertellen.

 

Op een ochtend werd ik wakker. Ik zag een prachtige wereld om mij heen en zei: ‘Het wordt een mooie dag vandaag, de zon schijnt, de lucht is blauw, de vogeltjes zingen en de natuur staat in bloei. Ik ga genieten van mijn dag, ik ga hem proeven, ruiken, horen en voelen. Dit is mijn wereld en dit is mijn dag. Wat een geluk heb ik.’ Maar toen hoorde ik het geluid van mijn smartphone en pakte hem op. Tot mijn verbazing sprak hij tegen mij en zei: ‘Wat kraam jij nu voor onzin uit. Jouw wereld is online! Je moet je mail nog beantwoorden, Facebook bijwerken en je app-berichtjes lezen. Je moet kennis vergaren, nieuwsberichten lezen, filmpjes kijken en gamen, anders hoor je er niet meer bij. Je moet werken aan je status, anders kun je niet gelukkig worden.’

Ik reageerde met: ‘Maar ik zie toch dat er een prachtige wereld om mij heen is, waar ik gelukkig kan zijn. Kijk zelf dan toch!’ Mijn smartphone filmde de omgeving en zei: ‘Je bent gek. Je omgeving stelt niets voor, ik zie geen geluk, kom toch online. Daar zie je de mooiste beelden en als je googelt zie je heel veel geluk!’ En zo kreeg ik ruzie met mijn smartphone totdat de smartphone zei: ‘Ik zal je bewijzen dat alles digitaal is en dat de wereld gelukkig is, kom met mij mee.’ Mijn smartphone nam mij mee online en legde contact met duizenden andere smartphones. Hij stuurde hun een berichtje over mij waarin stond dat ik dacht dat er een wereld om mij heen was waarin ik gelukkig kon worden. Gelijk stroomden de berichtjes binnen dat er maar één gelukkige wereld is en die is online.

Toen zei mijn smartphone tegen mij: ‘Zie je nu dat ik gelijk heb? Zeg nooit meer zulke onzin en ga vandaag, net als anders, lekker online.’ Ik raakte er helemaal van in de war. Had ik maar niets gezegd, dacht ik, dan was het een mooie dag geworden.


*Ter overdenking

Smartphones kunnen niet zien en voelen wat ik zie en voel. De smartphone heeft alleen toegang tot alle kennis, vermaak en de mogelijkheden van de digitale wereld. Voor de smartphone is er maar één wereld en die is digitaal! Voor hem is er maar één wereld; de online wereld! Ik kan niet alleen maar digitaal worden, zoals een smartphone. Ik moet mijzelf blijven. Mijn smartphone leeft in een wereld van smartphones. Hij kan de wereld (nog) niet door de ogen van een mens zien. Maar dat geldt niet voor mij! Ik heb ook nog een wereld om mij heen. Mijn smartphone moet nog leren dat ik een mens ben en leef! Dat ik af en toe rust nodig heb. Dat er, naast de digitale wereld, nog een ander wereld om mij heen is, waarin ík leef. Hij zou nog moeten leren dat hij mij regelmatig eens met rust moet laten en minder opdringerig moet zijn. Omdat ik, als mens, soms moeite heb om me aan mijn eigen grenzen te houden. Ik ga vaak over mijn grenzen heen en stel mij bloot aan de digitale gevaren en verleidingen. Dit zou mijn smartphone niet moeten voeden, maar mij hier juist tegen in bescherming moeten nemen. Heb ik nog de mogelijkheid om 'mijn wereld' te kiezen? Ik maak graag zo nu en dan gebruik van mijn digitale wereld! Het is heerlijk om online met vrienden een spelletje te spelen of een filmpje te kijken. Maar ik heb mijn grenzen. Had ik die dag toch online moeten gaan? Was ik dan gelukkiger geworden? Wat denk jij?