Oma's soep

Een jongeman had een slechte gewoonte: hij was vaak erg ongeduldig met een opvliegend karakter. Zijn oude wijze oma, die ook bekendstond om haar kookkunsten, besloot de jongeman eens een lesje te leren voordat zijn gedrag misschien gevaarlijk zou worden. Zij nodigde de jongeman uit voor een etentje. De jongeman verheugde zich al lang van tevoren, want hij had gehoord over haar geweldige kookkunsten. De jongeman kon dan ook bijna niet wachten tot het zover was en stond precies op de afgesproken tijd bij de oude vrouw aan huis. De oude vrouw zei tegen hem: ‘Maak het jezelf comfortabel terwijl ik mij bezighoud met de voorbereiding van het eten.’ Een lange tijd verstreek. De jongeman wachtte en werd ongeduldig.

Na een tijdje riep hij: ‘Oma, bent u mij vergeten?’ De oude vrouw kwam uit de keuken. ‘Het spijt me zeer,’ zei zij, ‘het eten bereiden duurt wat langer dan ik had gedacht.’ En ze ging terug naar de keuken. Een lange tijd verstreek. De honger van de jongeman groeide met de minuut. Uiteindelijk riep hij, een beetje zachter dit keer: ‘Beste oma, wanneer wordt het diner geserveerd?’

De oude vrouw kwam heel rustig uit de keuken en zei: ‘Het spijt me, er is nog een kleine vertraging geweest. Het zal niet lang meer duren.’ En zij ging terug naar de keuken. Wederom verstreek er een lange tijd en ten slotte kon de jongeman het niet nog langer volhouden. Helemaal in de war stond hij op met een geweldige honger. Juist op dat moment kwam de oude vrouw de kamer binnen met een dienblad waarop het eten stond. De eerste gang was groentesoep. De oude vrouw zette een grote kom hete soep voor de jongeman neer en zei: ‘Je moet het nu 5 minuten laten afkoelen voor de beste smaak.’ De jongeman moest zich uit beleefdheid wel beheersen, maar met de geurende soep onder zijn neus en de geweldige honger was het bijna niet uit te houden. Toen zei de oude vrouw uiteindelijk: ‘Eet smakelijk.’

Dankbaar dronk de jongeman de soep op en het was betoverend van smaak. ‘O, beste oma,’ riep hij uit, ‘dit is de beste soep die ik ooit heb geproefd! Uw kookkunsten zijn geweldig!’ ‘Het is niets,’ antwoordde de oude vrouw bescheiden, ‘het is gewoon vermicellisoep uit een pakje.’ De jongeman zette zijn lege kom neer. ‘Echt een magische soep! Welke geheime ingrediënten heeft u gebruikt om zo'n heerlijke smaak te krijgen?’ ‘Niets bijzonders’, antwoordde de oude vrouw. ‘Nee, nee – ik herhaal: de soep is buitengewoon heerlijk.’ ‘Nou, er is één ding ... een geheim ingrediënt.’ ‘Ik wist het!’ riep de jongeman, gretig voorovergebogen. ‘Er moest iets zijn waarom het zo goed smaakt. Vertel mij het geheim – wat is het?’ De oude vrouw sprak heel zachtjes: ‘Het geheime ingrediënt is tijd’, zei zij.

Alles in het leven kost tijd en we moeten leren geduldig te zijn. Als we meer tijd nemen om iets beter te laten rijpen, zal het ons ook beter smaken. Elk zaadje moeten we laten groeien en rijpen voordat we er de vruchten van kunnen plukken. Zo is het ook met mensen. Zo is het ook in jouw leven. Laat het rijpen, blijf rustig en geduldig om je doelen te bereiken en het zal je beter smaken. 

Ter overdenking:
‘Geduld is een schone zaak.’ Als al je wensen direct vervuld worden, heb je er vaak weinig plezier aan. Hoe langer en hoe meer je iets voor iets moet doen, hoe meer plezier je eraan beleeft.